اصفهانى ؛ شيخ على قوچانى ؛ ضياء عراقى ؛ كاظم طباطبايى ؛ سيد محمد و سيد ابو تراب خوانسارى و در كربلا مولانا سيد كلب باقر هندى ؛ شيخ مهدى كشميرى و غيره ؛ كه پس از كسب فيض از وجود اين علما به دريافت اجازهء اجتهاد نايل گشت و در سال 1332 ه ق به وطن خود بازگشت و به تدريس مشغول شد و در مدرسهء منصبيه مدرّس اول شناخته شد و پس از اينكه قارى مولانا عباس حسين استاد دانشگاه اسلامى در سال 1356 ه ق درگذشت ، مولانا يوسف حسين به جاى او استاد علوم دينى شد . وى سرانجام در 28 شعبان 1352 ه ق / 1933 م درگذشت . ماهنامهء « الهادى » به سرپرستى وى در ميروت منتشر مىشد و فتواهاى او به چاپ مىرسيد . تأليفات او عبارت است از : حاشيهء كفاية الاصول ، عربى ؛ توضيح الركعات عن آيات الصلاة در جواب رسالهء تصدق حسين دو ركعتى و جوابات شافيه . يوسفعلى اخبارى 1020 ه ق / 1611 م مير يوسفعلى اخبارى ، محدث فاضل اكبرآباد آگره بود . مير يوسفعلى و قاضى نور اللّه دربارهء اينكه انبيا و اوصيا و اوليا به اسرار مردم آگاه بودند يا خير ، مباحثه داشتند و مير يوسفعلى معتقد بود كه انبياء از اسرار پوشيده باخبر هستند و قاضى نور اللّه اين تخصيص را قبول داشت . كتابى در فن كلام با شمارهء 1184 در كتابخانهء آصفيه مشتمل بر 51 صفحه و 23 سطر در هر صفحه موجود است . آغاز كتاب چنين است : « الحمد للّه رب العالمين و الصلاة على محمد و آله اجمعين اما بعد بنده اثيم الراجى الى غفران الملك الهادى عبد الرحيم الحسينى الجعفرى البغدادى آنكه اين مناظره هست كه ميان مير يوسفعلى الحسينى الاسترآبادى و قاضى نور اللّه الحسينى الشوشترى در باب اطلاع حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله بر ضماير جميع مردمان در جميع احوال واقع شده » ( فهرست كتابخانهء آصفيه ، ص 374 ، كتب خطى ) .